Ik (Het baasje van Lucca), heb PTSS ik kwam niet meer buiten. Lucca heeft me hier heel erg bij geholpen. Ik hou van hem, ik spring voor hem in het vuur, ik zal gewoon alles doen om hem bij me te houden. Lucca is ooit aanvallen door een grotere hond, Lucca had geen kans. Ik moest ervoor springen. Trillend achteraf kijk ik er toch op terug. Dit blijft mij altijd bij!

Lucca is twee keer aangevallen door een hond, een keertje zo erg dat ik in het vuur sprong een Duitse Herder viel Lucca aan, ik sprong ertussen en pakte Lucca op. Ik had Lucca op mijn rug. Als ik dit niet had gedaan was Lucca er niet meer. Want die hond liep los, het baasje liep ergens heel ver, en mijn moeder deed niks (uit angst). Ik moet er niet aan denken als ik Lucca niet meer zal hebben, hij is mijn reddende engel. Het is een gezinshond en een onwijs lieve hond, hij zal echt geen vlieg kwaad doen.

De baasjes hond kwam even later aangelopen toen ik Lucca op mijn nek al had, de hond wou eerst mij grijpen. Boeit me niet, alles voor mijn lieve hondje… De baasje van die hond zei even later nog dat zijn hond ‘noooooooit’ dat heeft gedaan iemand aanvallen.. een dag later kwamen we iemand tegen, en lucca werd bang van die hond ( schijnbaar heeft hij het toen nog wel onthouden ).

En we zeiden over het voorval, en die vrouw zei dat haar hond ook al ooit is gepakt door die hond. Nu lopen we elke keer een andere route, vooral mijn moeder is nog bang om hem tegen te komen. We zijn hem soms nog wel tegen gekomen, en dan zegt die man ‘ hij doet niks hoor! ‘ .. ben je het vergeten meneer? Die hond kijkt je dan wel aandachtig aan en naar Lucca maar we wachten dan totdat hij voorbij is gelopen!

IMG_0877

Dit is het nestje waar Lucca uit kwam, rechts met die witte streep is Lucca. We kozen express een aparte hond. Want een witte streep zie je niet vaak!

Door mijn PTSS had ik ook geen Sociale Contacten. Een hond verplicht je eigenlijk om naar buiten te gaan, en dat deed me goed. Eerst liep ik hele kleine blokjes om, nu loop ik zo de straat uit alsof er niks is. Bovendien steunt Lucca me ook, als ik me even slecht voel loopt hij terug en kijkt hij me aan, alsof hij het voelt… Dit geef zo’n sterke band tussen ons.

Je zou ook zeggen, wat ben je gek dat je deze blog hebt aangemaakt voor je hond. De thema en hosting hebt gekocht voor je eigen hond, ja het klinkt raar. Maar ik heb het zeker voor hem over. Om het te vieren zijn wij vandeweek naar de dierenwinkel geweest, hij vond het geweldig!

Ik denk dat andere mensen die een hond hebben dit gevoel ook kennen, je houd van je viervoeter tot het einde.


Een reactie op “Mijn hond is mijn reddende engel

Geef jou mening

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *